Siz, hiç mağlup olduğunuzda önce okula gitmeye korkup sonra atkıyı boynunuza sarıp hiç eğilmeden bükülmeden okula gitmek nedir bilir misiniz?

Siz hiç elalem ne der demeden yaz günü o atkıyı boynunuza sarıp sokağa çıkmanın onurunu, gururunu tattınız mı hiç?

Siz hiç daha çocukken çalınan şampiyonluğunuzun ardından göz yaşlarınızla sulanmış kağıt parçasına inatla Beşiktaş logosu çizmeye çalışmanın ne demek olduğunu bilir misiniz?

Siz hiç “Baba Hakkı’nın Süleyman Seba’yı alnından öptüğü fotoğrafı” görüp alnınızdan öpüldüğünü hisseder misiniz?

Siz hiç final sınavına girmeyip deplasmana gidip, ailenizin sizi zorla okuttuğu bir ortamda okulu uzatmanın ne demek olduğunu bilir misiniz?

Siz hiç ekmeğinizden, aşınızdan, ailenizin boğazından kesip de Kongre Üyesi olmak ne demektir bilir misiniz?

Siz hiç Beşiktaşlılığı size borcu olarak gören ölüm döşeğindeki babanıza 8-0’ı anlatmaya çalışıp hıçkırıklara boğulmak nedir bilir misiniz?

Bilmiyorsanız bu yazının devamını en çok sizin okumanız gerekli, hele de Beşiktaş Jimnastik Kulübü Yöneticisi iseniz…

Beşiktaş Jimnastik Kulübü Derneği Kongre Üyesi olarak tüzüki görevlerimi ve sınırlarımı biliyorum ama siz bilmeyenlerle alakalı bu yazdıklarım dolayısıyla uğrayacağım veya uğramayacağım Disiplin Soruşturması için “Şeriatın kestiği parmak acımaz” diyorum…

*****************

*****************

Valeranga’da göz yaşı dökersin, Kharkiv’de göz yaşı dökersin, Liverpool’da göz yaşı dökersin ama göz yaşların durulunca ne olursa olsun haklı bir gururu vardır Beşiktaşlının.

Malatya’ya Doğan’lar gider ağlarsın, Ankara’dan Zaladlar geçer ağlarsın, 11 puan önde giderken “borsa dalgalanır(!)” şampiyonluğun çalınır yine ağlarsın ama o göz yaşları durulunca gururlanırsın, Ne mutluyum ki Beşiktaşlıyım dersin.

Neden mi?

Bizler Şerefli İkinciliklerin Takımı Beşiktaşın, “Şerefinizle Oynayın, Hakkınızla Kazanın” diyen evlatlarıyız. Bizim kitabımızda yazmaz en ufak kara çizgi.

Bazıları “sütten çıkmış ak kaşık diyemeyeceği Başkanlarının” peşi sıra yürüyüşler düzenler, bazıları da sanki onların tarihlerinde yazmaz doğanlar, kartallar, hemşehrilerinden Trabzona giden valiz dolusu paralar, Zaladlar da gelmiş durumdan kendilerine pay çıkarmaya çalışırlar, bazıları da bellemişler bir cümleyi bas bas söylenir dururlar; “aksi ispatlanılana kadar suçsuzlar” diye…

Kusura bakmayın Efendiler, O Savcı’nın benim Kulubümün Teknik Direktörü’nü, Yöneticisini çağırması bile benim başımı öne eğer, hele de Savcı’nın ve ardından Hakimin tutukluluk istemesi sokağa çıkaramaz beni, milyonlar uykusuz kalır, göz yaşları durulmadan yataklarında oklava gibi döner herkes…

Hadi “Şerefinizle Oynayın, Hakkınızla Kazanın” pankartımızı anlamadınız, unuttunuz, hadi “Baba Hakkı’nın, Şeref Bey’in, Süleyman Seba’nın ve nicelerinin tarihte ne yaptığını, rakiplerine nasıl davrandığını duymadınız, öğrenmediniz, peki siz hiç mi Mustafa Kemal Atatürk diye birisini duymadınız, O’nun “Ben sporcunun zeki, çevik ve aynı zamanda ahlaklısını severim” sözünü işitmediniz!

Bu utanç benim değil Efendiler, bu utanç sizin! Bu utancı temizlemek de size düşer.

Yarın sabah ilk iş olarak Hoca Efendi’nin sözleşmesi fesih edilir, Serdal Efendi’nin ihracı istenir, olmasa dünyalarımızın batmayacağı kupa geri verilir ve bunların hepsi bittikten sonra bütün Efendilerin istifaları alınır ve Beşiktaşımız temiz ellere bırakılır!

Yeter Beşiktaşımızı yönetemediğiniz, batırdığınız bari temiz kalsaydı. Kirlettiniz be kirlettiniz!

Yarından tezi yok çekin gidin! Bizler o kirlettiğiniz tarihimizi temizlemesini biliriz!

Bir kongre üyesi olarak, Kulübümüzün Tüzüğü gereğince konunun takipçisi olacağıma ve Disiplin Kurulu’nun çalışması için elimden gelen her şeyi yapacağıma şerefim ve namusum üzerine yemin ederim!

Ayrıca;

Ey Mehmet Ali Aydınlar, Fenerbahçelisindir, bu yükün altına girmek istemiyor olabilirsin, ama biz ne sizi ne de yayıncı kuruluşu tehdit ederiz. İddianame’yi de beklemene gerek yok, ilk gün söylediğin gibi eldeki verilerle kes cezamızı! Biz zaten almışız alacağımız darbeyi, ne küme düşmek, ne soktuğumun kupası da uefa kupası da gram umrumuzda değil. Biz son 10 yılda anlamını fazlasıyla yitiren “Beşiktaşlılık Duruşu”nun peşindeyiz!

Cumhuriyetin ilanı ile birlikte, “ilk resmi İstanbul Ligi” şampiyonu olan Beşiktaş’ın o yıllarda devamlı yararlanabileceği bir futbol sahası bile yoktu ne yazık ki…

1929 yılı Ağustosunda Taksim Stadı’nın Galatasaray’a ait bir hissesi 5000 TL karşılığında satın alınarak, 1933 yılına kadar bu ihtiyaç giderildi.

Futbol şubesi sorumlusu Şeref Bey’in çabaları ile, bir dönem için halledilen bu handikap, yine bu ileri görüşlü spor adamının yaptığı planlı çalışmalar sonucunda nihayet toptan halledilmek üzereydi.

1930’lu yıllar ile birlikte iz sürmeye başlayan Şeref Bey, Beşiktaş’ın geleceğini teminat altına alacak yeni bir mülkün peşine düşmüştür.

Evvelce yanmış ve büyük tahribat görmüş tarihi Çırağan Sarayı ile moloz yığınlarının dolu olduğu bahçesini Beşiktaş’a stad olarak tahsisi gerçekleştirmek üzereydi.

Mevsim kıştı. Ankara’da İstanbul, İzmir ve Ankara karmaları arasındaki maçları idare etmesi için federasyon tarafından görevlendirilmişti. Aksilik bu ya, birkaç günden beri, vücudunu saran bir illetin verdiği ağrılarla kıvranıyordu.Doktorlar, erken tedaviye girmesinin faydalarını önüne sermelerine rağmen o, stad işini garantiye almak düşüncesiyle, görevlendirildiği maçları idare etmeyi düşünüyordu. Öyle de yaptı zaten…

Sonuçta, Ankara’nın kara kışında yönettiği maçlarda vücudunun daha da zayıf düşmesine neden oldu ve yatağa mahkum oldu ne yazık ki… Kulüp başkanı Fuat Balkan’ın da yapıcı teşübbüsleri ve o dönemin en önemli devlet adamlarından biri olan Beşiktaşlı Recep Peker’in delaleti ile tüm formaliteler tamamlanmıştı ama, Şeref Bey bu dünyada yoktu artık.

Beşiktaş “Şeref” Stadı

Evet… 1932 senesinde “Çırağan Sarayı bahçesinin” Beşiktaş Jimnastik Kulübü’ne “stad” olarak tahsisi nihayet gerçekleşmiş ve Maliye Bakanlığı bu tarihi mülkü 10 lira gibi sembolik bir aylıkla tam 99 yıllığına Beşiktaş’a kiralamıştı.

Çırağan bahçesini molozlardan temizlemek, toprak zeminin drenajını yaptırıp futbol oynanacak duruma getirme görevini, Şeref Bey’in en yakın dostu Nuri Çapa üstlenmişti. Bu işleri yapmak için ilgili firma astronomik bir ücret isteyince çok öfkelenmiş ve fabrikasındaki işçileri devreye sokarak maliyeti asgariye düşürmüştü.

Zamanın şartlarına göre Beşiktaş futbol şubesi, toprak ama düzgün bir zeminde antrenman yapma olanağına kavuşmuştu. Stadın komple inşaatı, 1940’lı yılların başına kadar sürdü.

Altı bin kişilik kapalı, dört bin kişilik açık tribün tam on bin kişilik seyirci kapasitesi stadın, giriş kapıları, soyunma odaları ve nizami yüzme havuzu da dahil olmak üzere toplam inşaatı 42 bin TL’ye malolmuştu. Stadın adı, muhalefet edenler olmasına rağmen Şeref Bey’in ismi ile anılacaktı artık.

Kongre kararı ile tesise “Beşiktaş Şeref Stadı” adı verilmişti. Stadın resmi küşadı çok görkemli olmuştu. Ertesi günkü gazete ve dergiler, bir zamanlar “Beşiktaş Çöplüğü” diye isim taktıkları bu yer için bu defa “Balkanlar’ın en güzel stadı hizmete açıldı” başlığı altında haberi okuyucularına duyurmuşlardı.

Beşiktaş futbol tarihi içinde Şeref Stadı’nın önemi çok büyüktür. Kulübün asırlık tarihine damgasını vuran, “en muhteşem Hakkı’lı, Şeref’li ve Şükrü’lü kadrosu” bu stadın getirdiği imkanlarla yetişip güçlenmiş ve rakiplerinin korkulu rüyası olmuştur.

Stad tam yedi yıl boyunca (1940-1947) sportif açıdan olduğu kadar, ekonomik açından da Beşiktaş’a büyük güç kazandırmış ve elverişli bir spor tesisin bir kulübün ayakta kalmasındaki önemini ortaya koymuştur.

Şeref Stadı yedi yıl boyunca, İstanbul Ligi, Milli Küme, Kupa ve Şilt karşılaşmalarına sahne olmuştur, 1948’de İnönü Stadı’nın devreye girmesiyle etkinliğini yitirmiştir.

Kaynak: Vala Somalı

Beşiktaş bir marka mıdır? Markadır. Beşiktaş gelirleri olduğu gibi giderleri de olan bir markadır. Bizler taraftar olarak giderleri minimum olan, gelirleri maksimum olan ve gelirleri giderlerinden çok çok daha fazla olan bir Beşiktaş isteriz değil mi? Kesinlikle her Beşiktaşlı bunu ister. Peki ya Beşiktaş yönetimi?

Çok şey yazabiliriz bu konuda. Beşiktaş nedendir bilinmez elinde 5 liralık bir güç varken hep 1’e razı görünüm sergiliyor. Bu olaylar bugün de başlamıyor. Benim bildiğim araştırdığım, öğrendiğim kadarı ile bu olaylar Süleyman Seba döneminden itibaren sistematik biçimde gün be gün artan bir şekilde işliyor.

Süleyman Seba döneminde, öğrenebildiğim kadarı ile, Çırağan Sarayı’nın hemen yanında bulunan Şeref Stadı’nın olduğu arsa devlete bağışlanıyor. Peki ne kadardır bugün o arsanın değeri hiç düşündünüz mü? Siz o arsaya ne kadar paha biçebilirsiniz? Hepinizin dilinden birkaç milyar dolar dökülüyordur şuanda ama eksik dökülüyordur. Paha biçemezsin öyle bir arsaya. Peki bu işten Beşiktaş ne kadar kazançlı çıktı? Bu sefer 5 liraya 1 degil, 555’e 1 karla(!). Peki Seba bu olay sonrası ne kazanmıştır veya kaybetmiştir? Seba Beşiktaş Kongre Üyelerinin karşısında hiçbir şey kaybetmemiştir. Farelerin cirit attığı(!) arsayı devlete bağışlayarak Beşiktaş’ı büyük bir yükten kurtarmıştır ve bugün hala daha Efsane Başkan Süleyman Seba’dır kendisi.

Serdar Bilgili ne yapmıştır bu konuda? Mali anlamda gerçekten de çağ atlatmıştır Beşiktaş’a kendisi. Bütçe adım adım büyürken, branş harici konularda kar etmekten çok kendini döndürmeye çalışarak borçların da adım adım büyümesini sağlamıştır. Beşiktaş’ı milenyum kulübü yapacağım derken elin oğlunun 10 sene önce elde ettiği ürün, yayın vs gelirlerinin 10da birini Beşiktaş’a kazandıracak hamleleri yapmadı.

Bugün geldiğimiz noktada ise 6 yıldır Başkanımız olan Yıldırım Demirören yönetiminde deniz derya misali borç denizinde yüzer hale gelmiş bulunuyoruz. İyi de Beşiktaş kocaman marka değil mi? İnsanların Başbakan’ın adını bile bilmediği noktada Beşiktaş’ın adı her yerde, akıllarda mıh gibi değil mi? Eee Beşiktaş bunu neden paraya çeviremiyor da borçlar derya deniz oluyor? Çok basit:

Sen; düzensiz-plansız transfer yaparsan, kafana göre 8 milyon € tazminatla hocanın görevine son verirsen, 10,5 numara diye futbolcunun birine ederinin 10 katını verirsen, kongre zamanları yüzünden Beşiktaşımızın Derneklerini Beşiktaş’a veren değil Beşiktaş’tan alan hale getirirsen, Beşiktaş’ı taraftarın Beşiktaş’ı olmaktan çıkarıp, Beşiktaş’ın taraftarı haline getirirsen, bu borçlar derya deniz olur tabi ki.

Sen; gece istifa ettiğini, sabahında ise istifa etmediğini söyleyen Başkanımıza Şeref Stadı’ndan sonraki en değerli yere, Fulya’ya, yapılacak olan inşaat konusunda yüzlerce binlerce kere yalvarsan da, o inşaat belirsiz(!) şartlar altında biterse ve Beşiktaşımız değil de Aşçıoğlu firması zengin olursa, ne beklersin ki Beşiktaş’ın gelir-gider tablosundan.

Sen, Ülker’in fenere 50, galatasaraya 5 verdiği yerde, adını 1’e satarsan ne beklersin ki giderlerin artması konusunda?

Sen; uzaklarda değil Türkiye’de, ezeli rakiplerin sportif branşlar haricindeki birimlerden milyon dolarlar kazanırken, yerinde sayarsan normaldir tepe taklak olman. Örnek mi?

Diğer takımların sportif ürün departmanları çuvalla götürürken, Beşiktaşın kanayan yarasıdır Beşiktaş Sportif Ürünler A.Ş. !!!

Murat Ürünsak zamanından bu yana bu konu ile fazla iç içeyim. Yeri geldi öğrenciyken –eski adıyla- Store’da gönüllü çalıştım, yeri geldi maç izlemeden stad içinde Store için satış yaptım, yeri geldi elimde sopa, korsan ürün satanları kovaladım, yeri geldi sportif ürünler için raporlar düzenlenmesine katkıda bulundum, yeri geldi Kartal Yuvalarında satılması için ürün dizaynları aşamasında bulundum, yeri geldi Kartal Yuvası’nın bağımsız bir internet sitesi bulunması için çırpındım ve her yıl olmak üzere çalışmaya başladığımdan en az bir maaşımı sportif ürünlere harcadım. Arkadaşlarımla birlikte, özellikle son yıllarda ürün çeşitliliğinin artması ve ürün hatta forma dizaynları konusunda çok mesai harcadık. Öyle ki Sportif Ürünler A.Ş.’nin tasarımcısının askere gitmesi sonrasında bir çok ürünün tasarımını yaptık.

Arkadaşlarımızla birlikte; Kurumsal bir yapı kazanması, ürün çeşitliliğinin artması, ürün dizaynlarının her yaşa ve tarza göre yapılması, bağımsız satış yapan bir web sitesi kurulması konusunda 40 sayfalık rapor hazırlayıp sessiz sedasız yöneticilerimize sunduk. Önceki dönemlerde bu tip hareketlerimize karşılık verilmemesine karşın, Hakan Aksoy ağabeyimizin sayesinde, 2 yıl önce bu çalışmamıza cevap aldık. Bazı tasarımlarımız hayata geçerken, kurumsallaşma ve özerk yapı konusundaki görüşlerimiz beğenilmedi. Kartal Yuvası’nın bağımsız bir satış sitesi olması amacıyla dizayn yaptık (çok beğenildi). Toplamda çok değil 3 görevli ile (Biri siparişleri alacak-düzenleyecek, biri de ürünleri teslimata hazır hale getirecek, biri de web sitesine ürünlerin fotoğraflarını ve bilgilerini yükleyecek) hayata geçirilebilecek bir şekilde raporumuzu sunduk. Zamanında, 3 üst düzey yetkili müdürün olduğu A.Ş.’ye, 3 tane maaşlı görevli alınarak açılacak olan bir alışveriş sitesi konusunda raporumuz veto yedi.

Başkanımız kolay veya zor bir şekilde Beşiktaşımızın nakit ihtiyacını karşılarken, Beşiktaşımızın kendi kendine dönebilmesi konusunda yapılacak ufacık hareketlere, olaylara hep soğuk baktı. Belki de ufacık olduğundan dolayı görmek dahi istemedi bile. Halbuki bu ufacık hareketler belki Del Bosque’nin tazminatını, belki de Tabata’nın masraflarını karşılayabilecek getirilere sebep olabilirdi.

Dün akşam ise öğrendim ki; Hakan Aksoy ağabeyim 6 aydır Sportif Ürünler ile ilgilenmemekteymiş. Bir şeyler yapmaya çalışan Bülent, Harun ve Emre ağabeylerimiz departman değişikliğine uğrarken Sportif Ürünler A.Ş., CEO’lara, profesyonel yöneticilere emanet edilmiş. İşin garibidir ki; profesyonel yöneticilerimiz Kartal Yuvaları için kışa girdiğimiz şu günlerde bile raflarda yerini alamayan kışlık ürünleri unutmuşlar. Amerika’dan bile Iverson ürünleri istenirken, Türkiye’de ne bir ürün üretilmiş, ne de bir tasarım var kışlık ürünlere dair. Hal böyle olunca da Yuvalar da bir bir kepenk indirme sürecine girmiş.

Yazık! Üzülüyorum! İçim kan ağlıyor!

Son sözüm Başkanımıza;

Başkanım, çok kötü durumdayız. Gerek sportif başarı, gerekse de mali açıdan. Bir türlü dönemiyoruz. Beşiktaşımız zor durumda. Beşiktaşımıza uzun vadeli, Başkanlıktan indiğiniz gün isteyebileceğiniz şekilde biraz borç verebilir misiniz? Teşekkürler Başkanım…

Saygılarımla

MarinTürk Pendik Marina’dan kareler…